Jak założyć zakład zagraniczny we Włoszech

Jak założyć zakład zagraniczny we Włoszech

Czerwiec 23, 2019 Consulting dla firm Przepisy włoskie Umiędzynarodowienie firmy Zarządzanie przedsiębiorstwem 0

Prowadzisz lub zamierzasz rozwinąć działalność gospodarczą z Włochami i chciałbyś uzyskać informacje o tym jak założyć zakład zagraniczny we Włoszech? W tym artykule znajdziesz odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czym jest zakład zagraniczny według przepisów włoskich,
2. Jakie są przesłanki do jego powstania i kiedy mamy obowiązek go założyć,
3. Jak założyć zakład zagraniczny we Włoszech.

Czym jest zakład zagraniczny według przepisów włoskich

Definicja zakładu zagranicznego we włoskich przepisach znajduje się w przepisie TUIR art.162

Zakład zagraniczny to stała siedziba działalności gospodarczej poprzez którą firma zagraniczna nie będąca rezydentem wykonuje w całości lub częściowo swoją działalność na terytorium Włoch.

Zakładając swój zakład we Włoszech, spółka zagraniczna, w naszym przypadku podmiot polski, otrzyma włoski numer identyfikacji podatkowej, wł. codice fiscale oraz włoski numer VAT, wł. partita iva i będzie ich używać do transakcji z włoskimi klientami na terytorium Włoch.

Konsekwencją powstania zakładu zagranicznego we Włoszech jest to, że będzie ona płaciła podatki do włoskiego skarbu państwa od tej części dochodu, jaką wypracowała w Italii.

Obowiązkiem zakładu zagranicznego będzie m.in. składanie deklaracji oraz rozliczanie należności podatkowych dotyczących podatku dochodowego, VAT oraz IRAP, wł. Imposta Regionale sulle Attività Produttive. Zakład zagraniczny odprowadzi też składki na ubezpieczenia społeczne i emerytalne dla zatrudnianych włoskich pracowników.

Jakie są przesłanki do powstania zakładu zagranicznego we Włoszech i kiedy mamy obowiązek go założyć

Aby uniknąć ryzyka sankcji w przypadku nie zgłoszenia zakładu zagranicznego we Włoszech, bardzo istotne jest zrozumienie kiedy mamy do czynienia z istnieniem zakładu zagranicznego wg włoskich przepisów. Opis podany poniżej nie jest wyczerpujący i należy mieć świadomość, że włoskie urzędy skarbowe będą mogły dokonać weryfikacji w trakcie indywidualnego postępowania kontrolnego danego podmiotu zagranicznego aby stwierdzić, czy w konkretnym przypadku prowadzona działalność stanowi czy też nie stanowi zakładu zagranicznego we Włoszech.

Art.162 TUIR będący włoską normą prawną dotyczącą zakładu zagranicznego, w punktach 4 i 7, podaje listę tzw. przesłanek negatywnych oraz pozytywnych zakładu zagraniczniego.

Przesłanki pozytywne i negatywne zakładu zagranicznego we Włoszech

Art.162 TUIR wprowadza również definicje zakładu zagranicznego materialnego i osobowego.

Zakład zagraniczny materialny

Zakład materialny zwykle jest określany na bazie definicji “stałej siedziby działalności”, za którą uważa się fizyczne miejsce zorganizowane i używane przez firmę zagraniczną w sposób trwały w celu wykonywania przynajmniej części swojej działalności na terytorium Włoch.
W sposób szczególny wymienia się jako posiadające cechy “stałej siedziby działalności” lub zakładu materialnego:

  • siedziby kierownictwa;
  • oddziały;
  • biura, warsztaty i pracownie;
  • miejsca wydobywania bogactw naturalnych takich jak kopalnie, odwierty naftowe lub gazowe, kamieniołomy itp.
  • place budowy, miejsca montażu lub instalacji lub związanych z nimi czynności nadzorczych, pod warunkiem, że trwają one dłużej niż trzy miesiące.

Ustalenie zakładu zagranicznego materialnego dokonuje się się zarówno na podstawie włoskich przepisów wewnętrznych jak i Konwencji OECD art.5. Zgodnie z nimi, zakład zagraniczny materialny jest to siedziba działalności gospodarczej, która pozwala na wykonywanie działalności na określonym terytorium, innym niż to, w którym ma siedzibę spółka matka, kiedy siedziba taka ma takie cechy jak dyspozycyjność (na podstawie dowolnego tytułu prawnego), stabilność (która w Konwencji definiowana jest jako szeroki przedział czasowy, także nie ciągły), funkcjonalność związana z działalnością przedsiębiorstwa.

Zakład zagraniczny osobowy

Zakład zagraniczny osobowy jest normowany prawnie w Konwencji OECD oraz we włoskich przepisach podatkowych, czyli wł. TUIR. Zgodnie z tymi dwoma źródłami, tzw. “personal permanent establishment”, czyli zakład zagraniczny osobowy powstaje wtedy, gdy dany podmiot, np. osoba fizyczna ma umocowania do zawierania umów handlowych w imieniu firmy zagranicznej.

Zgodnie z prawem włoskim, a dokładnie wg art. 162 pkt. 6 TUIR, stanowi zakład zagraniczny osobowy podmiot, który posiadając lub nie posiadając rezydencję na terytorium Włoch, zwykł jest zawierać w imieniu firmy nie będącej rezydentem, umowy inne niż zakup dóbr.

Definicja zakładu zagranicznego osobowego podana przez normy włoskie różni się istotnie od tej opisanej w Konwencji OECD. Zgodnie z tą ostatnią normą wyklucza się istnienie zakładu zagranicznego osobowego w przypadku kiedy podmiot ograniczy się do wykonywania czynności przygotowawczych lub pomocniczych.

Natomiast w pukncie 6, art. 162 TIUR wyklucza się jedynie znaczenie zawierania umów zakupu dórb a nie pozostałych kontraktów, które mogą odnosić się także do czynności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym, jak również zakupu usług.

Kiedy nie powstaje obowiązek zakładu zagranicznego?
W punkcie 7 art. 162 TUIR włoski ustawodawca wyjaśnia, że zgodnie z Konwencją OECD, nie mamy do czynienia z zakładem zagranicznym w sytuacji, kiedy firma nie będąca rezydentem prowadzi swoją działalność we Włoszech za pomocą pośrednika (…), pod warunkiem, że pośrednik ten zachowuje status niezależny i że działa w kontekście swoich zwykłych czynności.

Nie jest zatem zakładem zagranicznym stała siedziba działalności gospodarczej, która służy do wykonywania działalności przygotowującej lub pomocniczej (źródło IPSOA). Nie mamy też do czynienia z zakładem zagranicznym kiedy wykonujemy działalność gospodarczą na terytorium Włoch na przykład za pomocą niezależnego agenta, kiedy działa on w ramach swojej zwykłej działalności.

Jak założyć zakład zagraniczny we Włoszech

W celu założenia i zgłoszenia zakładu zagranicznego we Włoszech, podmiot zagraniczny musi przejść następującą procedurę:

  • zredagować uchwałę o stworzeniu oddziału zagranicznego we Włoszech
  • ustanowić przedstawiciela;
  • otworzyć skrzynkę certyfikowanej poczty elektronicznej PEC ;
  • W przeciągu 45 dni od podjęcia uchwały złożyć ją u notariusza we Włoszech wraz z umową spółki zagranicznej, dokumentacja powinna być przetłumaczona na język włoski;
  • złożyć dokumentację w Izbie Handlowej;
  • złożyć wniosek w Urzędzie Skarbowym o nadanie numeru identyfikacji podatkowej, wł. codice fiscale oraz numer VAT, przeprowadzić rejestrację do włoskich instytucji ubezpieczeń społecznych Inail/Inps.

Wszelkie formalności dotyczące założenia i zgłoszenia oddziału zagranicznego we Włoszech można przeprowadzić także poprzez pełnomocnika. Pełnomocnictwo do założenia oddziału zagranicznego należy sporządzić w Polsce u notariusza i na jego podstawie umocowany specjalista może przeprowadzić jego rejestrację we Włoszech.

Jeżeli jesteś zainteresowany uzyskaniem dodatkowych informacji na temat tworzenia oddziału zagranicznego we Włoszech oraz jego rejestracją lub poszukujesz porady specjalistów na temat jego funkcjonowania i opodaktowania we Włoszech, zapraszamy do kontaktu z naszymi ekspertami.

*****

Opracowanie:Anna Czerwińska, Doradca podatkowy we Włoszech
Studio Tributarista Anna Czerwinska, absolwentka Ekonomii w Wyższej Szkole Ekonomii i Innowacji w Lublinie oraz na Uniwersytecie „Carlo Bo” w Urbino, we współpracy z Biurem Księgowym FTA we Włoszech. Kontakt: a.czerwinska@firmissima.com

Autorka dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne jednak mają one charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń.

Sharing is caring:
error

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Facebook
GOOGLE
Twitter
LinkedIn